O όρος θεραπεία από απόσταση

Υπάρχει θεραπεία από απόσταση; Ενώ υπάρχουν πολλές σύνθετες και ουσιαστικές πτυχές στην πρακτική της θεραπείας, παραμένει ένα ερώτημα : Υπάρχει αποτέλεσμα από απόσταση;

Τον Δεκέμβριο του 1998, σαράντα επιστήμονες από πανεπιστήμια και ερευνητικά εργαστήρια στις Ηνωμένες Πολιτείες συγκεντρώθηκαν στο παρεκκλήσι Swedenborg στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ για ένα τριήμερο συνέδριο που χρηματοδοτήθηκε από κοινού από το Ινστιτούτο Νοητικών Επιστημών και την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Το επίκεντρό τους: να εξετάσουν και να αξιολογήσουν δεδομένα για ένα αξιοσημείωτο φαινόμενο που μπερδεύει τη σύγχρονη ιατρική επιστήμη. Τα προκαταρκτικά δεδομένα που παρουσιάστηκαν σε αυτό το συνέδριο υποδηλώνουν ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας έκρηξης αποδεικτικών στοιχείων που υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα της μακρινής θεραπείας.

Ο όρος "θεραπεία από απόσταση" - και η πιο ακριβής αλλά δυσκίνητη "μακρινή ψυχική επιρροή στα βιολογικά συστήματα" (τώρα υιοθετήθηκε από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας) - είναι μια προσπάθεια να βρεθεί ένας τρόπος να περιγραφεί αντικειμενικά το αποτέλεσμα αυτού που άλλοι αποκαλούν ψυχική θεραπεία , ενεργειακή θεραπεία.

Ενώ η θεραπεία από απόσταση έχει λάβει ιστορικά λίγη προσοχή από τα κύρια ιατρικά ιδρύματα και εργαστήρια, ένας σημαντικός όγκος δημοσιευμένων δεδομένων υποστηρίζει την πιθανότητα σημαντικής επίδρασης. Τα τελευταία σαράντα χρόνια, έχουν δημοσιευθεί περισσότερες από 150 επίσημες, ελεγχόμενες μελέτες μακρινής θεραπείας-περισσότερα από τα δύο τρίτα από αυτές παρουσιάζουν σημαντικές επιδράσεις (λιγότερη από μία στις είκοσι πιθανότητα η επίδραση να έχει συμβεί τυχαία· σε επιστημονικές ορολογία).

Οι πιο συναρπαστικές και οι πιο αμφιλεγόμενες μελέτες στον τομέα της μακρινής θεραπείας έχουν συμπεριλάβει ανθρώπους ως υποκείμενα. Αυτές οι μελέτες είναι δύσκολο να σχεδιαστούν λόγω μη ελεγχόμενων παραγόντων όπως η ελπίδα, η προσδοκία και ο ρόλος της σχέσης μεταξύ του θεραπευτή και του ασθενούς.

Μια θεμελιώδης εργασία που παρουσιάστηκε στο συνέδριο του 1998 ήταν «Μια μελέτη της εξ αποστάσεως θεραπείας ως συμπληρωματική παρέμβαση για άτομα με προχωρημένο AIDS», που ξεκίνησε από το μέλος του IONS, Fred Sicher. Αυτό το έργο, που δημοσιεύθηκε στο Western Journal of Medicine, αντιπροσωπεύει πενταετή εργασία από μια ερευνητική ομάδα στο California Pacific Medical Center (CPMC). Ενώ πολλές μελέτες για την θεραπεία από απόσταση έχουν επικεντρωθεί σε πιο καλοήθεις καταστάσεις -όπως πονοκέφαλος, υψηλή αρτηριακή πίεση ή ανάρρωση από μικρές χειρουργικές επεμβάσεις- μετά από συνεντεύξεις από πολλούς θεραπευτές, ο Sicher είχε παρατηρήσει ότι πολλοί θεραπευτές αισθάνονται ότι κάνουν το καλύτερο δυνατό όταν η ανάγκη είναι μεγαλύτερη.

Οι θεραπευτές πρότειναν ότι αν θέλουμε να δούμε μια σημαντική επίδραση στην υγεία κάποιου, πρέπει να υπάρχει ένα σημαντικό κίνητρο - ο ασθενής θα πρέπει να βρίσκεται σε ακραία κατάσταση. Συνεχίζοντας την έρευνά του, ο Sicher διαπίστωσε επίσης ότι, σε αντίθεση με πολλές θεραπευτικές μελέτες, η εξ αποστάσεως θεραπεία δεν εκτελείται συνήθως ως μια εφάπαξ προσπάθεια. Οι περισσότεροι από τους συνεντευξιαζόμενους δήλωσαν ότι τείνουν να εργάζονται με ασθενείς για μια χρονική περίοδο, συχνά πολλές εβδομάδες. Σε μια προσπάθεια να ευθυγραμμίσει την επιστημονική προσέγγιση με αυτό το "κοινοτικό πρότυπο", ο Sicher πρότεινε στη συνέχεια ότι μια μελέτη της εξ αποστάσεως θεραπείας θα πρέπει να περιλαμβάνει άτομα με ανίατη ασθένεια όπως το AIDS, ότι η θεραπεία θα πρέπει να διαρκεί τουλάχιστον δύο μήνες και να εμπλέκονται πολλοί θεραπευτές.

Το CPMC Research Trials of Distant Healing for AIDS . Το 1994 ο Sicher εντάχθηκε στην ομάδα  στο California Pacific Medical Center για να σχεδιάσει ένα μεθοδολογικά αεροστεγές συνεργατικό ερευνητικό έργο. Η δοκιμή CPMC για την εξ αποστάσεως θεραπεία για άτομα με AIDS ήταν μια δοκιμή «απόδειξης αρχής». Δεν κατέβαλε καμία προσπάθεια να διερευνήσει κανέναν μηχανισμό. Ο μοναδικός σκοπός της μελέτης ήταν να προσδιορίσει εάν υπάρχει ή όχι επίδραση θεραπείας σε απόσταση. Λόγω της αμφιλεγόμενης φύσης αυτού του τομέα έρευνας, το ερευνητικό πρωτόκολλο συζητήθηκε και αναθεωρήθηκε από πολλούς επιστήμονες, από ειδικούς στο AIDS και από αυτοπροσδιοριζόμενους θεραπευτές.

Τελικά ολοκληρώθηκαν δύο μελέτες, μια πιλοτική μελέτη είκοσι ασθενών, ακολουθούμενη από μια επιβεβαιωτική μελέτη ελέγχου άλλων εικοσι ασθενών. Η πιλοτική, που θεωρείται διερευνητική, έδωσε το εκπληκτικό εύρημα 40 τοις εκατό θνησιμότητας στην ομάδα ελέγχου, αλλά όχι θανάτους στην ομάδα θεραπείας. Αυτό το εντυπωσιακό αποτέλεσμα προέκυψε παρά το γεγονός ότι οι ασθενείς και οι ερευνητές δεν γνώριζαν ποιος ήταν στην ομάδα θεραπείας και ότι οι δύο ομάδες ήταν ισορροπημένες. Και οι δύο αυτές μελέτες αναφέρονται στο τεύχος Δεκεμβρίου 1998 του Western Journal of Medicine.

Συμπέρασμα

Οι δύο μελέτες που παρουσιάζονται εδώ, αντιπροσωπεύουν  σαρανταετή διαδικασία ανάπτυξης, τελειοποίησης και επανάληψης μελετών για την αξιολόγηση των επιπτώσεων των προσπαθειών θεραπείας από απόσταση. Οι δύο τρέχουσες μελέτες, όπως και η πλειονότητα άλλων δημοσιευμένων μελετών, επιβεβαιώνουν μια τέτοια επίδραση. Αυτή η εργασία εγείρει πολλά ακόμη ερωτήματα που θα αποτελέσουν το επίκεντρο μελλοντικών μελετών. Οπως : Είναι η θεραπεία από απόσταση, πιο αποτελεσματική για ορισμένες καταστάσεις από άλλες; Ποιος είναι ο ρόλος του ασθενούς στη διαδικασία επούλωσης; Είναι συμπληρωματική αυτή η θεραπεία; Υπάρχουν ορισμένες βιολογικές οδοί που επηρεάζονται ειδικά από τις θεραπευτικές προσπάθειες; Και τέλος, φυσικά, πώς λειτουργεί;

Το έργο που περιγράφεται εδώ είναι ένα κομμάτι σε ένα παζλ που συγκεντρώνει την ιατρική, τη φιλοσοφία, τη φυσική και την πνευματική επιστήμη για να δημιουργήσει μια νέα εικόνα ενός εξαιρετικά συνδεδεμένου και διαδραστικού σύμπαντος. Ανυπομονούμε να δούμε τα αποτελέσματα πολλών άλλων μελετών που βρίσκονται σε εξέλιξη, και να διερευνήσουμε τρόπους εισαγωγής αυτών των παρεμβάσεων στα παραδοσιακά ιατρικά περιβάλλοντα.

Η Elisabeth Targ, MD, είναι διευθύντρια του Ινστιτούτου Έρευνας Συμπληρωματικής Ιατρικής στο California Pacific Medical Center, επίκουρη κλινική καθηγήτρια στο Τμήμα Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο και συνεργάτης του Ινστιτούτου Νοητικών Επιστημών. Ήταν η κύρια ερευνήτρια των μελετών της εξ αποστάσεως θεραπείας στο AIDS που περιγράφονται σε αυτό το άρθρο.