Συνείδηση : 

Μη Τοπική 

ή

 Μη Εν Τόπω ( Χώρο) ;

 Η θεραπεία από απόσταση υποδηλώνει μη τοπική συνείδηση ​​να αναλαμβάνει δράση κ εργασία;

Η Elisabeth Targ και οι συνεργάτες της έχουν τεκμηριώσει πειραματικά ένα αποτέλεσμα, αλλά σκόπιμα δεν κάνουν καμία προσπάθεια να εξηγήσουν κανέναν μηχανισμό. Μια πρόταση που γίνεται συχνά για μια τέτοια «δράση σε απόσταση» είναι ότι έχουμε να κάνουμε με το φαινόμενο της «συνείδησης πεδίου» - αλλά αυτό μπορεί κάλλιστα να αποδειχθεί ότι είναι μια σύγχυση μεταφορών εννοιών.

Πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί με τις προσπάθειες να εξηγήσουμε τη συνείδηση ​​μέσω μεταφορών που προέρχονται από τη φυσική - για παράδειγμα, την ιδέα της «συνείδησης πεδίου» ή της συνείδησης ως ενέργειας. Η βασική δυσκολία είναι ότι η έννοια του «πεδίου» (και της «ενέργειας») υπονοεί κάτι που εκτείνεται στο χωρο, και αυτό έρχεται σε άμεση αντίθεση με αυτό που πραγματικά γνωρίζουμε για τη συνείδηση.

Εμπειρικά, η συνείδηση ​​δεν καταλαμβάνει κάποια συγκεκριμένη περιοχή του χώρου - αν και σίγουρα τη συνδέουμε με την περιοχή του χώρου που συμπίπτει με το σώμα μας, συγκεκριμένα με το κεφάλι μας. 

Οτιδήποτε καταλαμβάνει χώρο έχει μέγεθος, άρα τι μέγεθος μπορεί να είναι ένα μυαλό; Είναι κάτι που μετριέται σε εκατοστά ή χιλιόμετρα ή έτη φωτός; Εμπειρικά, κανείς δεν έχει μετρήσει ποτέ τη συνείδηση, και κανείς δεν έχει προτείνει ακόμη και πώς θα μπορούσαμε να τη μετρήσουμε ποτέ. (Αν και, φυσικά, έχουμε πολλά είδη μετρήσεων των συσχετίσεων της συνείδησης - για παράδειγμα, με δραστηριότητες στον εγκέφαλο, ειδικά στο επίπεδο των νευρώνων και των συνάψεων.)

Άρα, αν η συνείδηση ​​δεν καταλαμβάνει χώρο, δικαιολογούμαστε να την αποκαλούμε «μη τοπική»; Σίγουρα, μπορούμε να πούμε ότι είναι "μη χωρική", αλλά αυτό δεν είναι το ίδιο με το να λέμε ότι είναι "μη τοπική" με την έννοια που χρησιμοποιείται στην κβαντική φυσική.

Στην κβαντική φυσική, η μη τοπικότητα αναφέρεται σε μια μέτρηση της συσχετισμένης συμπεριφοράς δύο κβαντικών γεγονότων που χωρίζονται στο χώρο με τέτοιο τρόπο ώστε να μην υπάρχει πιθανότητα να περάσει ένα φωτεινό σήμα μεταξύ τους. Επομένως, δεν μπορεί να υπάρξει καμία ενεργειακή αιτιώδης σύνδεση μεταξύ τους, παρόλο που η συμπεριφορά ενός γεγονότος αποδεικνύεται πειραματικά ότι συνδέεται σαφώς με τη συμπεριφορά του άλλου.

Η «μη τοπικότητα» στην κβαντική φυσική αναφέρεται σε ένα αποτέλεσμα που χωρίζεται στο χώρο από ένα συσχετισμένο γεγονός που φαίνεται να λειτουργεί ως αιτία. Αλλά επειδή τέτοιοι συσχετισμοί δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από οποιαδήποτε ανταλλαγή ενέργειας ή πληροφοριών, η σύζευξη του «αποτελέσματος» με την «αιτία» μας φέρνει αντιμέτωπους με το αίνιγμα της «δράσης σε απόσταση». Πώς μπορεί κάτι «εδώ» να επηρεάσει ένα άλλο πράγμα πάνω από το «εκεί» αν δεν υπάρχει πιθανό μέσο που να τα συνδέει;

Οι φυσικοί αποκαλούν αυτό το φαινόμενο «μη τοπικότητα» επειδή το φαινόμενο λαμβάνει χώρα σε μια περιοχή του χώρου ενεργειακά και πληροφοριακά διαχωρισμένη από τη φαινομενική αιτία. Φυσικά, τόσο το «αποτέλεσμα» όσο και η «αιτία» είναι «τοπικά» στις δικές τους αντίστοιχες χωροχρονικές περιοχές. Και οι δύο βρίσκονται στο Χώρο - αλλά σε ενεργειακά απομονωμένες περιοχές του Χώρου. Έτσι, «μη τοπικό» σημαίνει απομονωμένες περιοχές του χωροχρόνου. Δεν σημαίνει «μη χωρικό».

Αυτό είναι πολύ διαφορετικό από το είδος της «μη τοπικότητας» που ορισμένοι ερευνητές αποδίδουν στη συνείδηση. Η συνείδηση ​​δεν εμφανίζεται σε καμία περιοχή του χωροχρόνου απομονωμένη από οποιαδήποτε άλλη χωροχρονική περιοχή. Δεν είναι απλώς μη τοπική με τη φυσική έννοια, είναι μη-τοποθετημένη.

Ωστόσο, εάν εξακολουθούμε να επιλέγουμε να μιλάμε για «μη τοπική» (και όχι «μη εντοπισμένη») συνείδηση ​​ή νοημοσύνη, θα ήταν ασυνεπές να μιλάμε για συνείδηση ​​που «διαπερνά το χώρο και τον χρόνο». Πώς μπορεί κάτι που είναι είτε μη τοπικό είτε μη χωρικό να «διαπεράσει τον χώρο»; Δεν είναι ότι η συνείδηση ​​διαπερνά το χώρο σαν ένα πεδίο, αλλά, όπως μόλις αναφέρθηκε, ότι δεν βρίσκεται πουθενά στο Χώρο. 

Ωστόσο, είναι πειραματικά αληθές (σύμφωνα με πειράματα που περιγράφονται, για παράδειγμα, από τον Dean Radin στο The Conscious Universe, βλέπε IONS Review, αρ. 46) ότι η συνείδηση ​​που σχετίζεται με την ύλη που βρίσκεται σε μια περιοχή του χώρου φαίνεται να επηρεάζει την ύλη που βρίσκεται σε κάποια μακρινή τοποθεσία στο Xώρο, και ότι η συνείδηση ​​που σχετίζεται με ομάδες ανθρώπων απλωμένων στο Χώρο φαίνεται να επηρεάζει τη συμπεριφορά της ύλης από απόσταση. Αυτό σίγουρα μοιάζει με «συνείδηση ​​απλωμένη στο χωρο» ή «συνείδηση ​​πεδίου»

Το ότι υπάρχει αποτέλεσμα από απόσταση υποδηλώνεται ξεκάθαρα από τα δεδομένα. και δεδομένου ότι παρόμοια αποτελέσματα υπολογίζονται στη φυσική από, για παράδειγμα, ηλεκτρομαγνητικά ή βαρυτικά πεδία, μπορεί να μπούμε στον πειρασμό να υποθέσουμε ότι τα φαινόμενα από απόσταση που σχετίζονται μεταξύ της συνείδησης σε μια τοποθεσία και κάποιας φυσικά ασύνδετης, μακρινής τοποθεσίας πρέπει επίσης να είναι "πεδίο."

Η δική μου εικασία είναι ότι εάν υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ μη τοπικών κβαντικών γεγονότων και γεγονότων μη εντοπισμένης συνείδησης, και της έννοιας του "κβαντικού δυναμικού πεδίου" και της "συνείδησης πεδίου", έχει πολύ περισσότερο να κάνει με τη φύση του χρόνου και τις πιθανότητες παρά με χώρο. Τα λεγόμενα κβαντικά πεδία δεν είναι στην πραγματικότητα πεδία με καμία χωρική έννοια. Είναι αφηρημένες μαθηματικές περιγραφές πινάκων πιθανοτήτων (τάσεων για την εμφάνιση ορισμένων γεγονότων). Μόνο οι αναπαραστάσεις τέτοιων πιθανοτήτων παίρνουν τα χαρακτηριστικά των πεδίων. Τα πιθανολογικά γεγονότα, ως τάσεις συμβάντων γεγονότων, είναι χρονικά - ίσως ακόμη και ψυχολογικά.

Πηγή :Consciousness studies at John F Kennedy University.